‏نمایش پست‌ها با برچسب شعر : شعر ِ شش آذر. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب شعر : شعر ِ شش آذر. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۹ آذر ۵, جمعه

شعر ِ شش آذر


گلوله
ريسمان
تيرباران
دار ...

گلويی بی نفس
قلبی بی تپش

و تو شايد
و من انگار ...


و انگار
در تمامی صبحهای ِ اعدام
باران می بارد !
در ۲ نظر:
برچسب‌ها:
اشتراک در: پست‌ها (Atom)
  • دروغ سيزده !
    شاید مرده ... شانزدهم يا هفدهم اسفند ماه سال 73 يا 74 آقا پرويز، صاحب تراشكاري دو نبش خيابان مازندران، ساعت چهار و پنجاه و سه دقيقه صبح، ا...
  • از تير تا تولد ... ( شعرهاي تيرماه تا 14 مرداد )
    1 تار مو شانه غبار بوسه خداحافظ ( يادت رفت رازت را از پشت ِ آينه برداري ...! ) 2 آسمان ِ بي سواد ترانه مي خواند با لحن ِ سوگوار...
  • تولّد ِ من و خدا .... ( شعری از سلاله مرادی )
    در ناکجا آباد ِ زمین که هیچ کجا را به هیچ کجا نمی رساند ؛ خدا با من و برای من می گریست ! باورم کن؛ باورم مرده است .... من در می...