‏نمایش پست‌ها با برچسب شعر : رفيق من ( شعري از اميربهادر طاهري ). نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب شعر : رفيق من ( شعري از اميربهادر طاهري ). نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۹ تیر ۱۳, یکشنبه

رفيق من ! ( شعري از اميربهادر طاهري )

رفیق من !
در هنگامه ی تنهایی
شعر قطره اشکی است
که خواهد روفت
_ از همه ي مردمک ها _
درد غبار ِ غربت را ....
در هیچ نظری موجود نیست:
برچسب‌ها:
اشتراک در: پست‌ها (Atom)
  • دروغ سيزده !
    شاید مرده ... شانزدهم يا هفدهم اسفند ماه سال 73 يا 74 آقا پرويز، صاحب تراشكاري دو نبش خيابان مازندران، ساعت چهار و پنجاه و سه دقيقه صبح، ا...
  • از تير تا تولد ... ( شعرهاي تيرماه تا 14 مرداد )
    1 تار مو شانه غبار بوسه خداحافظ ( يادت رفت رازت را از پشت ِ آينه برداري ...! ) 2 آسمان ِ بي سواد ترانه مي خواند با لحن ِ سوگوار...
  • تولّد ِ من و خدا .... ( شعری از سلاله مرادی )
    در ناکجا آباد ِ زمین که هیچ کجا را به هیچ کجا نمی رساند ؛ خدا با من و برای من می گریست ! باورم کن؛ باورم مرده است .... من در می...